Akcesoria BHP
Just another WordPress site

Zdolności kumulacyjne rośliny

Posted in Uncategorized  by admin
September 15th, 2019

Zbyt wielkie cząsteczki są zatrzymywane jak przez sito, a tylko cząsteczki mniejsze od oczek siatki mogą wniknąć do wnętrza komórki. Mówimy w tym przypadku o ultrafiltrowej teorii przepuszczalności. Ponieważ jednak sole zjonizowane wnikają znacznie trudniej niż substancje niedysocjujące nawet o większych czą steczkach, można przypuszczać, że nie tylko wielkość oczek sieci, lecz również budowa chemiczna, a szczególnie ładunek elektryczny substancji, która tworzy sieć plazmatyczną, wpływają na szybkość pobierania cząsteczek wnikających do plazmy. Pobieranie soli mineralnych przez komórkę nie może być w żadnym przypadku tylko procesem dyfuzyjnym, zdeterminowanym jedynie półprzepuszczalnością zewnętrznych warstw plamy. Wielokrotnie obserwujemy, że pewne sole lub jony gromadzą się w danej komórce w stężeniu przewyższającym znacznie ich stężenie w roztworze zewnętrznym, z którego zostały pobrane. Read the rest of this entry »

Comments Off

Plazma

Posted in Uncategorized  by admin
September 15th, 2019

Z kolei należy teraz omówić zagadnienie, w jaki sposób sole mineralne przenikają do wnętrza komórki włośnikowej, a z niej do wnętrza rośliny. Można przyjąć z góry, że sole mineralne są pobierane z roztworu wodnego choćby z tej przyczyny, że stałe cząstki większych rozmiarów nie mogłyby przeniknąć przez bardzo drobne pory celulozowej błony komórkowej. Rozważania nad zjawiskami osmozy i turgoru, przedstawione w poprzednim rozdziale, mogłyby wzbudzić przypuszczenie, że warstwa plazmy przylegająca do błony komórkowej jest całkowicie nieprzepuszczalna dla wszystkich substancji osmotycznie czynnych, a więc tym samym dla soli mineralnych, co oczywiście nie jest zgodne z prawdą. Plazma bowiem jest przepuszczalna i dla tych substancji, aczkolwiek w stopniu znacznie mniejszym niż dla cząsteczek wody. Dzięki temu mogą do niej wniknąć, a także przeniknąć przez nią do wnętrza komórki (w ograniczonym wprawdzie stopniu) nie tylko sole mineralne, lecz i substancje organiczne. Read the rest of this entry »

Comments Off

Gleba odpowiednia dla wzrostu roślin

Posted in Uncategorized  by admin
September 15th, 2019

Gleba odpowiednia dla wzrostu roślin stanowi niezwykle skomplikowaną mieszaninę najrozmaitszych substancji, powstałych przy wietrzeniu minerałów skałotwórczych. Oprócz piasku (kwarcu) i wapienia bardzo ważnym składnikiem jest ił, powstający podczas procesów wietrzenia wszelkiego rodzaju minerałów, przede wszystkim zaś minerałów ilastych grupy montmorylonitu i miki. Cząstki ilaste mają bardzo małe rozmiary (poniżej 2g) oraz wyraźne właściwości koloidalne. Dzięki zdolności do pęcznienia wiążą one pozostałe składniki gleby w mniej lub bardziej plastyczną masę. Koloidy glebowe mają ładunek ujemny, ulegają zatem łatwo wytrąceniu przez jony Ca, co nadaje glebie strukturę gruzełkowatą, tak pożądaną dla gleb uprawnych, Struktura gruzełkowata warunkuje obecność w glebie wolnych przestrzeni, które są wypełnione częściowo wodą a częściowo powietrzem niezbędnym do oddychania. Read the rest of this entry »

Comments Off

Analiza popiołu roślinnego

Posted in Uncategorized  by admin
September 15th, 2019

Na podstawie analizy popiołu roślinnego nie można wnioskować, czy wszystkie pierwiastki występujące w roślinie są rzeczywiście dla niej niezbędne. Stwierdzenie, jakie składniki popiołu są bezwzględnie konieczne dla normalnego rozwoju rośliny, ma zasadnicze znaczenie dla poznania mechanizmu pobierania, przemian i znaczenia soli mineralnych. Pożywki. Niezwykle skomplikowany skład gleby sprawia, że jest ona substancją trudną do scharakteryzowania pod względem chemicznym. Dlatego też podjęto próby hodowli roślin na prostszym podłożu, np. Read the rest of this entry »

Comments Off

Potas

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Potas, którego zawartość w popiele jest szczególnie wysoka, nie tworzy — jak się zdaje — trwałych połączeń organicznych, lecz występuje wyłącznie w formie jonu. Dlatego też spełnia on przypuszczalnie funkcje regulowania właściwości koloidalnych plazmy. Młode, rosnące komórki roślinne zawierają znaczne ilości potasu. Pierwiastek ten jest również najintensywniej pobierany w młodocianych fazach rozwojowych rośliny. Potas wywiera specyficzne działanie na gospodarkę wodną komórki; Wywiera również wpływ na szybkość przyswajania C02. Read the rest of this entry »

Comments Off

Wpływ soli mineralnych na właściwości chemiczno—koloidalne plazmy

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Ponieważ tym samym zmienia się nie tylko stan spęcznienia, lecz również zdolność adsorpcji i aktywność chemiczna koloidów plazmatycznych, poszczególne sole mogą w ten sposób regulować pośrednio procesy metaboliczne. Pewne jony np. wywierają wpływ na czynności enzymów. Wpływ soli mineralnych na właściwości chemiczno—koloidalne plazmy jest zapewne przyczyną szkodliwego fizjologicznie działania roztworów zawierających tylko je a sól (np. sól Mg), a korzystnego działania na organizm roztworów złożonych z kilku soli w ściśle określonych stężeniach. Read the rest of this entry »

Comments Off

Adsorpcja

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Podobnie jeśli z roztworu NH*CI roślina pobiera tylko NH40H, odczyn roztworu będzie kwaśny; NH4CI jest dlatego solą fizjologicznie kwaśną. Owe zmiany odczynu mają zasadnicze znaczenie dla chemicznego przekształcania gleby. Akumulacja soli mineralnych (przy danej przepuszczalności granicznych warstw plazmy) może odbywać się tylko pod warunkiem, że każda wnikająca cząsteczka zostaje natychmiast zwiazana chemicznie we wnętrzu plazmy lub wakuoli na związek nierozpuszczalny; dzięki temu zostaje ona wycofana z gradientu dyfuzyjnego. W ten sposób komórka utrzymuje stały gradient stężenia soli mineralnych. Przykładem zdolności akumulacyjnej komórki jest gromadzenie błękitu metylenowego; barwnik ten łączy się z substancjami garbnikowymi wakuoli na związki nierozpuszczalne; wskutek tego komórka umieszczona nawet w silnie rozcieńczonych roztworach tego barwnika może nagromadzić w swym wnętrzu znaczne jego ilości. Read the rest of this entry »

Comments Off

Sole mineralne

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Roślina pobiera sole mineralne przez cały okres wegetacji, aczkolwiek maksimum natężenia tego procesu przypada na ogół na początkowe fazy rozwojowe. Wskutek tego przy słabej zdolności selektywnej musi sie nagromadzać w liściach w ciągu okresu wegetacji pewien nadmiar soli, szczególnie soli wapnia. Z tego powodu zawartość wapnia w liściach stale wzrasta; po wyparowaniu wody nadmiar tego pierwiastka osadza się (w postaci węglanów) częściowo w błonie, przede wszystkim w zewnętrznych błonach komórek skórki, a częściowo wydziela się w postaci nierozpuszczalnych soli kwasów organicznych w komórkach (np. jako szczawian wapnia). Opady deszczowe wymywają rozpuszczalne w wodzie, a wydzielone już przez rośliny sole (szczególnie sole potasu) z błon komórkowych. Read the rest of this entry »

Comments Off

Aktywność komórki

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Aktywność komórki, podobnie jak wszystkie procesy życiowe, jest zjawiskiem trudnym do wyjaśnienia, którego nie można rozpatrywać w oderwaniu od innych modyfikujących go procesów. Tłumaczy nam to, że natężenie pobierania soli mineralnych przez korzeń zmienia się zależnie od czasu, oświetlenia lub zaciemnienia nadziemnej części rośliny. c. Przewodzenie soli mineralnych. Z chwilą pobrania soli mineralnych przez plazmę komórek włośnikowych nasuwa się dalszy problem w jaki sposób z komórek tych docierają one do reszty komórek organizmu wielokomórkowego. Read the rest of this entry »

Comments Off

Organizmy prowadzace pasozytniczy tryb zycia

Posted in Uncategorized  by admin
September 13th, 2019

Organizmy prowadzące pasożytniczy tryb życia nie ograniczają się tylko do roślin niższych — grzybów czy bakterii, lecz występują również wśród r oślin wyższych. I w tym przypadku mamy różne stopnie pasożytnictwa. Jemioła i pewne gatunki z rodziny trędownikowatych (Rhinanthus, Melampyrum, Pedicularis i wiele in.) mające chlorofil są organizmami samożywnymi w słosunku do węgla; dlatego nazywamy je półpasożytami. Przypuszczalnie korzystają one, dzięki dołączaniu się ssawkami do wiązek przewodzących, z soli mineralnych i wody pobranej przez żywiciela. (Mimo to jednak właśnie w rodzaju Viscum występują rasy atakujące ściśle określone gatunki roślin, co wskazuje, że reagują one na pewne produkty przemiany materii Żywiciela!). Read the rest of this entry »

Comments Off

« Previous Entries Next Entries »